"Ksiądz Rafał. Niespokojne czasy" Maciej Grabski

Kontynuacja przygód księdza Rafała Nowiny, nieszablonowego proboszcza wplątanego w walkę o sukcesję po zmarłym biskupie Jakubie. Staje się on powiernikiem sporej sumy pieniędzy, którą biskup zostawił gródeckiej parafii. Rafał nie byłby jednak sobą, gdyby nie wymyślił oryginalnego sposobu przechowywania tych pieniędzy i zarządzania nimi. Budzi to w Gródku - i nie tylko - sporą sensację.
We wsi buzują emocje związane zarówno z wybuchem „Solidarności”, jak i z życiem osobistym mieszkańców. Ujawniają się skrywane związki i sekrety, na scenę wkracza tajemnicza matka Marianowej, lokalna uzdrowicielka. W obliczu nadchodzących niespokojnych czasów siostra Rafała, lekarka Maja, usiłuje uchronić przed służbą wojskową młodzieńców z wioski, co owocuje dramatycznym zwrotem akcji. Proboszcz nadal dokonuje niezwykłych rzeczy wśród swoich parafian, wpływając na przemianę ich poglądów i podejścia do życia, nie potrafi sobie jednak ułożyć relacji z własną rodziną. A wszystko to dzieje się w obliczu nadchodzącego stanu wojennego.


Powracamy do Gródka i jego mieszkańców by razem z nimi przeżywać wybór Karola Wojtyły na papieża, śmierć kardynała Wyszyńskiego, wprowadzenie stanu wojennego. Przed mieszkańcami nastają trudne czasy, ale też nie zabraknie chwil radosnych i szczęśliwych.

Z przyjemnością spotkałam się znów z mieszkańcami Gródka, radą parafialną, młodymi, którzy tym razem próbują uniknąć wojska, organistą Antonim przed którym była kariera w wielkim mieście, ale zakochał się w Helence i pozostał w Gródku i oczywiście z księdzem Rafałem.
Poznałam Maję, młodą lekarkę i siostrę proboszcza, która postanawia tu zacząć żyć i pracować.

Miło było znów poczytać o księżach, których poznałam wcześniej, a tutaj znów pojawią się na kartach książki. Teraz więcej poznaliśmy ich życie i pracę w sąsiednich parafiach, w kurii biskupiej.

Ksiądz Rafał Nowina dalej jest proboszczem w Gródku, w którym wszyscy go szanują i przychodzą do niego po radę. Tym razem przed proboszczem ciężkie i trudne zadania, które trzeba podjąć i się ich trzymać, choć nie wszystkim się to podoba. Jednak ksiądz Rafał z pomocą mieszkańców daje radę. Przeżywa również osobiste tragedie przez co staje się jakoś bardziej bliski.

Choć tym razem więcej jest polityki, bo takie czasy to i tak całym sercem polecam tą książkę każdemu kto chce przeżyć radości i smutki razem z mieszkańcami Gródka.

"Ksiądz Rafał" Maciej Grabski

Ksiądz Rafał przywraca wiarę. W dobrych ludzi, w nas samych i w dobre zakończenia.

Gródek to wieś pachnąca rozgrzanymi przez słońce ziołami. Miejsce małych radości i niewielkich smutków, spokojne i harmonijne, gdzie czas odmierzają msze w kościele i wieczorne dysputy w barze. Ludzie żyją z dnia na dzień, a ksiądz może więcej niż wójt. Ten trwający od lat porządek burzy śmierć starego proboszcza. Do Gródka musi przyjść ktoś nowy! Gdy na plebanii pojawia się ksiądz Rafał, cała wieś huczy od plotek. Młody i przystojny proboszcz to w Gródku prawdziwa sensacja! Zdania parafian są podzielone, a na biurku biskupa ląduje coraz więcej donosów. Jednak mieszkańcy z zaskoczeniem zauważają, że od przybycia księdza Rafała coś się zmienia. Godzą się wrogowie, ludzie uznawani za przegranych odzyskują sens życia. Gdy dodać do tego nabożeństwo w intencji Elvisa Presleya - wniosek jest jasny. Nastają nowe czasy, które nie każdemu mogą się podobać.  


Książka bardzo sympatyczna, z dużym ładunkiem pozytywnych emocji. Od początku śledzimy losy księdza Rafała, który powoli zyskuje sobie szacunek i podziw u mieszkańców wsi. Zaskakuje ich dobrym kontaktem ze zwierzętami, mówią, że "rozmawia ze zwierzętami". Troszczy się o swoich parafian, rozmawia z nimi, włącza się w życie codzienne swoich parafian. Prosi o radę, gdy jej potrzebuje. Jak zmieniają się pory roku tak zmienia się nastawienie do księdza Rafała, który zadomawia się w Gródku i nie wyobraża sobie by być, gdzieś indziej.
Opisana w książce historia dzieje się w latach 70-tych w czasach PRL-u.

Książka jest debiutem autora, ale po przeczytaniu jej człowiek nie ma takiego wrażenia, wręcz przeciwnie. Czytając tą książkę czułam się tak jakbym oglądała "Ojca Mateusza" :)